เงื่อนไขของความสำเร็จ คือ ต้องทำในกาลเทศะที่ถูกต้อง การทำผิดกาลเทศะแล้ว ไม่ล้มเหลวนั้นคงยาก

การมีเมตตาเกินไป ก็ไม่อาจสร้างขื่อแปขึ้นได้ การลงโทษไม่เด็ดขาดชัดแจ้ง ก็จะดำเนินการตามกฎหมายไม่ได้

ผู้ฉลาด จะไม่อาย แม้ต้องถือมดม้าเป็นครู ในเรื่องที่ตนไม่รู้ คนที่ไม่รู้จักถือความฉลาด ของอริยบุคคลเป็นครู มิโง่สุดโง่ดอกหรือ

หากปกครองบริหารบ้านเมืองไม่ถูกวิธี แม้ตัวเองจะเหน็ดเหนื่อย บ้านเมืองก็ยังวุ่นวายอยู่ดี ถ้าปกครองถูกวิธี ถึงตัวเองจะอยู่สบาย ก็ยังมีผลสำเร็จในการปกครองแผ่นดินได้

วิถีแห่งชัยชนะอยู่ที่ใจจดจ่อ กายใจและวัตถุหล่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวโดยสิ้นเชิง จึงจะทำสำเร็จได้ด้วยดี

บ้านเมืองก็มีสุนัขดุด้วย เมื่อใดที่คนดีสาธยาย วิธีการสร้างความยิ่งใหญ่ให้ราชาฟัง เหล่าขุนนาง ก็จะกลายเป็นสุนัขดุหันมากัดเขา นี่คือเหตุผลที่คนดีไม่ได้รับตำแหน่งสำคัญ

นักศึกษาสมัยก่อน ศึกษาเพื่อให้ตนเอง มีความสำเร็จในการศึกษา นักศึกษาในปัจจุบัน ศึกษาเพื่อให้คนอื่นรู้ว่าตนเองมีการศึกษา

หากเราตั้งอยู่ในความดีงาม ปกครองคนอื่น จะมีอะไรยาก ถ้าเรายังประพฤติไม่ถูกต้อง จะอบรมแก้ไข คนอื่นได้อย่างไร ทำงานอย่ารีบร้อน เพื่อให้งานเสร็จ อย่างเห็นแก่ประโยชน์ส่วนน้อย ทำงานรีบๆ พอให้เสร็จ จะไม่บรรลุเป้าหมายของงาน เห็นแก่ประโยชน์เล็กน้อย จะทำการใหญ่ไม่สำเร็จ

กฎข้อแรกของการเป็นคนดี ก็คือ จงปฏิบัติกับผู้อื่น เหมือนที่ท่านต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติกับท่าน จงอย่าปฏิบัติกับผู้อื่น อย่างที่ท่านไม่ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติกับท่าน

อย่าเสียใจว่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่ ควรกังวลว่า เราไม่มีความรู้และ คุณธรรมสมกับตำแหน่ง อย่าเสียใจว่า ไม่มีใครรู้จักเรา ควรพิจารณาว่า เรามีคุณค่าอะไรน่าให้คนอื่นรู้จักบ้าง