เมื่อคราวดีมีทรัพย์คนนับถือ ครั้งสิ้นชื่อเขาก็ต่างจะห่างเห ชั้นเพื่อนฝูงชอบพอกลับงอแง ลูกเมียแปรเป็นอื่นตื่นตะโกรง เมื่อมั่งมี มีมากมิตรหมายมอง เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา เมื่อไม่มี หมดมิตรไม่มองมา เมื่อมอดม้วยหมูหมาไม่มามอง

จะดูญาติก็เมื่อยากประดากเสีย จะดูเมียก็เมื่อไข้ใกล้อาสัญ จะดูข้าก็เมื่อหน้างานหนักนั้น ได้เห็นกันถ้วนทั่วว่าชั่วดี

มีสลึงพึงประจบให้ครบบาท อย่าให้ขาดด้วยของต้องประสงค์ ถ้าทำน้อยกินน้อยค่อยบรรจง อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน ไม่ควรซื้อก็อย่าไปพิไรซื้อ ให้เป็นมื้อเป็นคราวทั้งคาวหวาน

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา รู้สิ่งใดไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ ประเสริฐสุดซ่อนใส่ไว้ในฝัก สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย

ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์ มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา