ต่อไปผมจะนำปรัญญายุคก่อนมาโพสแบ่งปันความรู้ให้ทุกคนได้ชื่นชม แน่นอนว่าคำโบราณบางคำไม่ไพเราะสำหรับบางคน ก็ขอให้มองเป็นงานศิลปะที่ไม่เสนาะหูบ้างแต่ก็ดูเพลิดเพลิน ไม่มีเจตนาใดๆ ทั้งสิ้นในถ้อยคำโบราณต่างๆ เนื่องจากผมเชื่อในเวรกรรมและเจตนาเป็นสำคัญ เวรกรรมมีจริงและจะตอบสนองเราในช่วงเวลาที่เหมาะสม ซึ่งผมไม่สามารถบังคับให้คนอื่นชื่นชอบในสิ่งที่ผมทำทั้งหมดได้ มีสรรเสริญ มีนินทาอยู่ในโลกมนุษย์เป็นธรรมดา เพียงแต่ผม ไม่มีเจตนา เจตนาที่จะทำลายผู้อื่น เจตนาสอดเสียด เสียดสีผู้อื่น […]
การพิจาณา
อันการพิจารณานั้น ก็คือการสังเกตุดูสรรพสิ่งทั้งหลาย เพื่อให้ได้เข้าใจในความหมายที่เร้นอยู่ ภายนอกได้รับผลกระทบภายในก็จักโดดเดี่ยว ฝ่ายบนมีความฉงน ฝ่ายล่างก็จะสับสน เมื่อเกิดความสับสนก็จะมิยอมใช้งานคนดีที่ซื่อสัตย์ เมื่อเกิดความฉงน การมองก็จะเกิดความผิดพลาด หากผิดพลาดก็จะทำให้แผนการวุ่นวาย เมื่อแผนการวุ่นวาย ชาติก็จะอันตราย เมื่อชาติอันตรายก็จะไม่สงบ ดังนั้น ผู้คิดจักต้องตรองการณ์ไกล […]
ปรัญญาขงเบ้ง
ใกล้ชิดกับขุนนางผู้เป็นปราชญ์ ออกห่างคนถ่อยทรชน นี่คือเหตุแห่งความเจริญรุ่งเรือง ของราชวงศ์ฮั่นยุคแรก ใกล้ชิดคนถ่อยทรชน ห่างเหินขุนนางผู้เป็นปราชญ์ นี่คือเหตุแห่งความล่มสลายของราชวงค์ฮั่นยุคหลัง
ลาง
เรื่องใดก็ตาม มักต้องมีลางบอกเหตุก่อนจะเกิดเรื่อง จึงควรหาทางรับมือไว้ขณะเรื่องยังไม่เกิด จะไม่สนใจไม่ได้
ผู้ปกครอง
ผู้ปกครองระดับธรรมดา ใช้ความสามารถของตนอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่
ฝีมือ
ต่อให้มีฝีมือเหนือชั้นแค่ไหนถ้าจังหวะไม่พร้อมเพรียงกัน ก็ร่วมงานกันไม่ได้
เงื่อนไข
เงื่อนไขของความสำเร็จ คือ ต้องทำในกาลเทศะที่ถูกต้อง การทำผิดกาลเทศะแล้ว ไม่ล้มเหลวนั้นคงยาก
เมตตา
การมีเมตตาเกินไป ก็ไม่อาจสร้างขื่อแปขึ้นได้ การลงโทษไม่เด็ดขาดชัดแจ้ง ก็จะดำเนินการตามกฎหมายไม่ได้
ผู้ฉลาด
ผู้ฉลาด จะไม่อาย แม้ต้องถือมดม้าเป็นครู ในเรื่องที่ตนไม่รู้ คนที่ไม่รู้จักถือความฉลาด ของอริยบุคคลเป็นครู มิโง่สุดโง่ดอกหรือ
ปกครอง
หากปกครองบริหารบ้านเมืองไม่ถูกวิธี แม้ตัวเองจะเหน็ดเหนื่อย บ้านเมืองก็ยังวุ่นวายอยู่ดี ถ้าปกครองถูกวิธี ถึงตัวเองจะอยู่สบาย ก็ยังมีผลสำเร็จในการปกครองแผ่นดินได้