- สรรพสมบัติทั้งหลาย อะไรจะประเสริฐเท่าปัญญา เป็นไม่มี เพราะใครจะแย่งเอาไปมิได้ ซื้อขายมิได้ และเป็นสมบัติอันมิตายตัว
- เมล็ดงา ย่อมมีน้ำมันอยู่เป็นอันมาก ถ้าไม่มีคั้นบีบแล้ว ทำอย่างไรจึงจะได้น้ำมันของเมล็ดงาเล่า
- กรรมที่ได้ทำไว้ชาติก่อน มนุษย์เรียกว่า วาสนา เพราะฉะนั้นจะประกอบกิจใดๆ ควรทำให้เต็มความสามารถและอย่าได้มีความย่อท้อในกิจการงานอันดีที่ได้ทำนั้น
- ช่างปั้นปั้นก้อนดินเป็นรูปต่าง ๆ ตามใจจนได้ฉันใด กรรมที่ตนสร้างมาแต่อดีต ย่อนสร้างสรรค์มนุษย์ให้มีภาวะต่างๆ ตามลักษณะของกรรมฉันนั้น
- ความโลภ ทำให้เกิด โทสะ ความโลภทำให้เกิดกามความกำหนัด ความโลภทำให้เกิดโมหะและความเสียหาย เพราะฉะนั้น ความโลภ จึงเป็นบ่อเกิดของความชั่วทั้งสิ้น
- การทำงานทั้งปวง สำเร็จได้ด้วย สามัคคี พร้อมเพรียงกัน แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย เส้นหญ้าควั่นเข้าเป็นเชือกเกลียว อาจจะผูกช้าวสารอันเมามันได้
- ไม่มีใครในโลกนี้ จะมีสุขยิ่งกว่า ผู้ที่มีมิตรสหายไว้สนทนาหารือ และปรับทุกข์ร่วมสุขแก่กัน
- เมื่อความพินาศเป็นเรื่องเที่ยง คือ ทรัพย์ก็จะต้องย่อยยับและชีวิตจะต้องแตกดับ หนีความจริงไม่พ้นฉะนี้ การบริจาคคือยอมให้ทรัพย์ย่อยยับ และยอมให้ชีวิตแตกดับ เพื่ออุปการะแก่ผู้อื่น เป็นสิ่งประเสริฐของปราชญ์
- สิ่งที่จะติดตามตนไปแม้ในยามสิ้นชีวิต คือ มิตรธรรม เท่านั้น ประคับประคองเป็นคู่เคียงไปด้วย ส่วนสิ่งอื่นๆ นอกนั้นถึงความย่อยยับพร้อมกับร่างกาย
- ขึ้นชื่อว่าทุรชน ไม่ควรใครส้องเสพสมาคม ถ่านไฟเมื่อยังไม่ดับ ถูกมือก็ร้อนพอง ดับเย็นแล้ว ถูกมือก็เปื้อนดำ